Het verlanglijstje

Voor kinderen het grootste plezier, voor de Sint een hele opgave. Het uitzoeken en aanschaffen van cadeautjes is iets waar snel onduidelijkheid en frictie kan ontstaan.
Boeken vol speelgoed van winkels zoals Intertoys en Top1Toys vallen op de mat en kinderen kunnen hun geluk niet op. Ze kruizen het duurste speelgoed aan en zetten het liefst op elke bladzijde een cirkel. Het is immers allemaal leuk en wat de kosten zijn, dat maakt een kind vaak niet zoveel uit. Ze krijgen het immers van Sinterklaas en als het in het boek staat, mag je het kiezen toch?

Kinderen kunnen onverzadigbaar of ondankbaar lijken doordat ze grote cadeaus uitzoeken, om meer cadeaus vragen of op pakjesavond teleurgesteld zijn in wat ze hebben gekregen. Een allergie voor vele ouders die kosten nog moeite hebben gespaard en vanuit hun volwassenen-perspectief vinden dat de kinderen meer dan verwend zijn.  

Het is goed voor ons als volwassenen om ons te beseffen dat de tijd tussen de intocht en pakjesavond eigenlijk veel te lang duurt voor kinderen. De meeste kinderen die in de goedheiligman geloven zijn immers 9 jaar of jonger en het uitstellen van behoeften, geduld hebben en tijd overzien is dan nog niet hun sterkste kant ;).
Daarbij komt dat dit voor velen ook niet meer nodig is in onze huidige maatschappij. Het voorbeeld dat vrijwel elke behoefte meteen kan worden bevredigd, maakt dat kinderen (nog) niet altijd geleerd hebben hoe je een behoefte uit kunt stellen zonder er negatieve gevoelens bij te hebben of negatief gedrag bij te uiten.
Wanneer je je verplaatst in een kind kun je daarom zomaar het onderstaande verhaal beleven.

Jippie, het is zover. Eindelijk is Sinterklaas in Nederland. Iedereen praatte er al weken over en eigenlijk vind ik het allemaal veel te lang duren zo. Eerst al wachten tot Sinterklaas in Nederland kwam, en nu zegt mamma dat het ook nog drie weken duurt voordat we eindelijk cadeautjes krijgen. Ik weet al wat ik krijg, ik heb het aangekruist in het boek van de speelgoedwinkel en ook nog op het verlanglijstje geschreven dat ik in mijn schoen heb gestopt. Zwarte piet moet het dus wel weten nu.
Pappa en mamma vinden de pop veel te duur. Daarom heb ik haar niet voor mijn verjaardag gekregen. Ik ben er voor aan het sparen maar bedacht me ineens dat het natuurlijk veel handiger is om Sinterklaas te vragen. Hij haalt immers voor alle kinderen cadeautjes en ik ben echt heel lief geweest dit jaar. Mamma heeft gezegd dat ik er rekening mee moet houden dat ik de pop niet krijg maar dat geloof ik niet. Sinterklaas maakt kinderen toch graag blij? En ik zou van die pop echt superduperblij worden.
Ze heeft een prachtige jurk aan en er zit een flesje en een bordje bij met een lepel. Als ik haar heb gekregen dan ga ik de hele dag met haar spelen. Ik ga haar een flesje geven en in het mooie poppenbedje leggen dat ik op mijn kamer heb staan. Ik zal haar een schone luier doen en haar troosten als ze huilt en… en… en….. Oooooh ik kan niet wachten! Ik houd zo van Sinterklaas!!!

Zonder kaders en duidelijke afspraken heeft de fantasie van een kind de vrije loop. Het idee wordt als zaadje gepland tijdens het snuffelen in de speelgoedboeken, soms al wel ervoor. Dit heeft weken om uit te groeien tot het moment van pakjesavond en ondanks dat ouders misschien voorzichtig hebben gewaarschuwd, de hoop en het verlangen zijn groter en de voorstelling is zo levensecht dat de goedbedoelde waarschuwing als snel verdrongen wordt.
Wanneer het kind na weken verwonderen dus niet hetgeen krijgt wat hij of zij in gedachten al heeft, kan dit tot grote teleurstelling leiden. Het is dan niet zo dat het cadeau dat ze gekregen hebben niet goed genoeg is, het is alleen niet dat wat hij graag wilde hebben. Het plaatje van verwachting klopt niet en dat is ontzettend teleurstellend.

Het kan daarom helpen om vooraf duidelijkheid te verschaffen en kaders te bieden over wat er gekozen mag worden. Tot welk bedrag mag een kind kiezen, hoeveel cadeautjes zal Sinterklaas komen brengen enzovoorts. Speelgoed dat niet binnen deze afspraken valt hoeft dan niet op het lijstje, in de schoen enzovoorts. Dit zorgt ervoor dat het zaadje dat gepland wil worden, direct uit de grond kan worden gehaald. Op die manier kunnen ze op het moment van kiezen die teleurstelling al verwerken en vaak komt er daarna ruimte voor de fantasie rondom dat wat wel verlangt mag worden.
Voor sommige kinderen gaat de behoefte verder. Zij willen graag weten wat ze krijgen of het zelfs samen te kopen en al dan niet inpakken. Voor ouders kan dit minder leuk zijn omdat het idee van de verrassing en de magie van het kinderverhaal hiermee wel wat van zijn glans verliest. Toch kan het een uitdaging zijn om te kijken wat het op kan leveren als je jouw eigen idee van ‘hoe het hoort’ los kunt laten.  Hoe is dit voor jouw kind? En lukt het jou om hierin mee te gaan? Wat zou er dan veranderen?

| November 2017 | Almelo | JIJST Kindercoaching |