Tussen beleving en behoefte

Vorige week schreef ik een stuk over verlanglijstjes en hoe duidelijkheid hierover scheve verwachtingen tussen ouders en kinderen kunnen voorkomen. Dat geldt eigenlijk ook voor de hele beleving rondom het Sinterklaasfeest en de hoeveelheid commotie die hiermee gepaard gaat. Ik begrijp dat je als kind en als ouder weinig invloed heb op het concept op zich. Sinterklaas zal in het land komen, op school zal erover gepraat worden en je wilt je kind toch eigenlijk ook pakjesavond niet ontnemen.

Toch kun je de manier waarop je hierin meedoet wel passend maken bij jouw kind.
Stel, je zou jezelf voor jouw kind de vraag stellen of het voor je kind prettig is om aan alles mee te doen? Wat zou dan het antwoord zijn? En waar zou de balans liggen? Als je kind al wat ouder is, zou je het zelfs kunnen vragen. Welke onderdelen geven je kind energie en welke kosten vooral energie en kunnen overprikkeling veroorzaken?

Als ze de schoen zetten, zetten ze deze dan bij het raam en zingen ze rustig een liedje of vertel je een spannend verhaal, zingen jullie uit volle borst en gaan ze vol verwachting naar hun bedjes?
Als ze dan wakker worden in de ochtend, vliegen ze dan gelijk naar beneden om cadeautje open te maken? En is hier dan ook tijd voor of moeten ze eigenlijk haasten omdat ze weg moeten? En mogen ze die pepernoten dan ook gelijk opeten of moeten ze geduld opbrengen tot na schooltijd?
Vier je sinterklaasavond thuis en bij familie, op school, je werk en bij de sport of is twee keer voor jouw kind genoeg spanning en sensatie?
Vier je het rustig met je eigen gezin en een muziekje op de achtergrond of komt sinterklaas met een hele optocht bij je in een compleet versierd huis?
Bovenstaande zijn verschillende mogelijkheden en soms echt uitersten waarmee ik wil laten zien dat je de manier van ‘vieren’ kunt laten aansluiten bij jouw kind. Vraag jezelf af hoeveel ‘opsmuk’ wenselijk is voor jouw kind om het Sinterklaasfeest te ervaren als een fijn, gezellig feest. Een ontspannen herinnering.

Wanneer er structureel meer op je kind afkomt dan hij of zij verwerken kan, dan kan het heel goed zijn dat jouw kind er last van heeft en hierdoor negatief gedrag gaat vertonen. Eigenlijk kun je dit zien als een signaal waarmee je kind laat weten dat het te veel is.
Het kan heel goed zijn dat deze signalen duidelijk zichtbaar zijn bijvoorbeeld omdat je kind niet enthousiast reageert tijdens de intocht of omdat het heel hard huilt wanneer Sinterklaas bij jullie thuis komt. Dwing je kind dan alsjeblieft niet en geeft hem ruimte om het van zo dichtbij of veraf mee te maken als hij graag zou willen. Lukt het je om mee te bewegen met je kind? Dan zou het zomaar kunnen dat de heftigheid van zijn gevoel en daarmee zijn gedrag afzakt. En daarbij heeft je kind op dat moment mogen ervaren dat de grenzen die hij/zij voelt, oké zijn en geuit mogen worden.

Het kan ook zijn dat de signalen niet zo duidelijk zijn omdat ze bijvoorbeeld niet gelijk volgen op de situatie. Dit kan zijn dat je kind slechter in slaap komt, nachtmerries heeft over hele andere onderwerpen of vaker wakker is ’s nachts. Ook kan het zijn dat ze vaker boos, drukker, brutaler, meer teruggetrokken of chagrijnig zijn. Vaak zijn dit tekenen dat het kind niet lekker in zijn vel zit. Zelf vind ik het altijd een uitdaging om te kijken waar bepaald gedrag vandaan komt, wat het veroorzaakt (heeft) en welke stappen het kind en de ouder kunnen zetten om het kind weer in harmonie met zichzelf en zijn omgeving te laten zijn.

‘Wat kunnen we doen of juist laten om balans te krijgen tussen de wensen en behoeften van zowel kind als ouders.’

| November 2017 | Almelo | JIJST Kindercoaching |