Herfst in je hoofd, herfst in je lijf.

Herken je dat? Dat de kinderen zo druk zijn in huis? Mopperen, kattig of kribbig reageren en minder goed luisteren? Of dat je steeds moet waarschuwen niet te rennen, te gillen en dat overal op klimmen nog steeds niet mag?

Heb je een echte wervelstorm in huis? Waarschijnlijk voelt je kind deze onrust zelf ook maar kan het niet uitleggen, laat staan dat hij er iets mee kan.

In de zomermaanden zijn veel kinderen buiten te vinden. Dit betekentruimte om te spelen en te rennen. Ze mogen klimmen en worden gestimuleerd om te ontdekken. Vies worden mag, schreeuwen is buiten niet zo erg en in de buitenlucht slurpen ze frisse lucht en zonlicht op.
Vol verhalen, zuurstof en vitamine D schuiven ze ’s avonds aan tafel en moe van al dat spelen, gaan ze na het douchen voldaan naar bed.

En dan komt de herfst…

De dagen worden korter en doordat het kouder wordt en vaker regent, spelen kinderen over het algemeen ook minder buiten. (Natuurlijk zijn er uitzonderingen waar kinderen ook in de regen lekker buiten zijn.)
In huis is aanzienlijk minder ruimte dan buiten, je mag er niet klimmen (vinden de ouders) en geschreeuw klinkt binnenshuis nou eenmaal eerder hard omdat het geluid niet weg kan.
Kinderen hebben tijd nodig om de overgang te maken van buiten ravotten naar rustiger fantasiespel binnenshuis.
Je kunt ze hierbij helpen door deze overgang en de bijbehorende veranderingen en verwachtingen te bespreken met je kind.

Naast deze overgang waar alle kinderen doorheen gaan, zijn er ook kinderen die gevoelig zijn voor de herfst. Wanneer de storm buiten de blaadjes van de bomen blaast, vult het hoofd van deze kinderen zich met allerlei gedachten, twijfels en het gevoel dat het allemaal te veel wordt.
Voor deze kinderen kan het zijn dat de dag al begint met een -1 en er is dan ook maar weinig nodig of ze mopperen, katten, zijn chagrijnig of er volgt een huilbui die je niet had voorzien.

Ik was zo’n kind. Mijn moeder zei altijd dat ze aan mijn gedrag kon zien welk seizoen het was. “Is het weer herfst in je hoofd?” vroeg ze dan.

Maar hoe komt het toch dat sommige kinderen hier zo gevoelig voor zijn.

Dit komt onder andere doordat deze kinderen in kleine veranderingen grote gevolgen kunnen ervaren . Hun zintuiglijke gevoeligheid maakt dat ze zich moeten aanpassen aan zaken die voor anderen misschien niet eens opvallen.  Je voeten op de koude slaapkamervloer, de kou die je voelt tijdens het afdrogen nadat je juist lekker was opgewarmd onder de douche, het feit dat hij buiten nog donker is als je opstaat enzovoorts.
Allemaal belevingen die al aan de start van de dag anders zijn dan in de zomermaanden.

Ik had, en heb, er altijd gruwelijk last van. Daarbij ging voor mij het aanpassen van het buiten leven naar het binnen zijn niet zo vanzelf. Ik voelde me die eerste weken ingesloten en vocht me een weg naar buiten. Met brutaliteit, grote mond, boze buien maar ook met een wervelwind aan spullen door het huis. Daarbij kwamen mijn verjaardag half september en de feestdagen die er daarna aankomen. Deze dagen, gevuld met verplichtingen en verwachtingen, drukten op mijn gemoedstoestand. Ik verloor het overzicht en mijn hoofd leek steeds voller te raken. Als het eenmaal winter was, zakte dit weer en klaarde het weer op in mijn hoofd en in mijn lijf.

Inmiddels weet ik dat ik die weken/ maanden te veel in mijn hoofd leefde, dat ik te weinig aan verwerking en beweging deed en dat het me daardoor boven de pet groeide.
Ook weet ik dat herfststorm nu eenmaal bij mij hoort. Ik accepteer het als een deel van mij en dat werkt stukken beter dan me er tegen te verzetten.
Ook mijn omgeving weet het en houdt hier rekening mee. “Sorry, storm in mijn hoofd” zeg ik dan.
Voor mezelf heb ik een lijstje met activiteiten die ik kan ondernemen om de onrust wat te laten zakken. Een lekker warm kopje thee met een goed boek, de badkamer een graadje warmer tijdens het douchen, regelmatig uitwaaien, genieten van onweer buiten en mijn onrust meegeven aan de storm. Allemaal dingen die mij helpen om mijn wervelwind de baas te zijn.
Nu kan ik dan ook vooral genieten van de herfst met zijn prachtige kleuren, heerlijke wind en gezellige avondjes binnen op de bank. Samen zoeken we kastanjes en eikels, verven we gevonden blaadjes en maken we bergen van blad waar we in kunnen schoppen en springen. We dansen met paraplu en regenlaarzen in de plassen en verwonderen ons over de mooie kleuren in het bos.

Herken je de herfststorm in jouw zoon of dochter? Onderken het dan. Realiseer je dat het een deel van hen is en dat ze jou als ouder nodig hebben om dit samen met hen in goede banen te leiden.
Wijs het niet af maar ondersteun in wat ze nodig hebben. Dit is wel wat anders dan kinderen hun gang laten gaan. Structuur en grenzen biedt immers ook veiligheid en wanneer je in je eigen hoofd verzand, is het heel fijn als je ouders dit stuk voor je op zich nemen.